www.napiprojekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
PARYŻ 1934
To na taksówkę, Richard?
Nie, muszę zapłacić rachunki.
- Mógłbyś zostawić mi trochę na śniadanie. - Toddy, próbujesz mnie brać na litość?
- Na "resztki skrupułów." - Płacisz za to, co dostałeś.
Powiedziałbym, że płacę za to, co obaj dostaliśmy.
- Słuchaj, jeśli ci nie pasuje nasz układ... - Szczerze mówiąc, nie bardzo.
Ale jak mówi nieśmiertelny bard:
"Miłość widzi sercem, nie oczyma,
"Mówią, że Kupid wcale oczu nie ma"
Miłego dnia, Toddy.
Wystarczy, żeby nie był parszywy.
Jak pan widzi, panie Labisse, głos mam przyzwoity.
W tym rzecz. Szukam czegoś znacznie mniej "przyzwoitego".
- Jestem pewna, że jeśli trochę poćwiczę... - Miła pani.
To tak, jakby zakonnica twierdziła, że przy odrobinie wprawy, zostanie dziwką.
- To musi wychodzić naturalnie. - Właśnie.
Są dziedziny, w których ćwiczenie niewiele daje...
...więc proszę przyjąć moją radę i wrócić do Carmen.
Mam głos koloraturowy, panie Labisse, nie mezzosopran.
Cokolwiek pani ma, Andre Cassell nie powinien tu pani przysyłać.
- I nie przysłał. - Mówiła pani, że jest pani agentem.
Kłamałam. Dziękuję.
Wbrew temu, co pan myśli...
...w pewnych dziedzinach praktyka czyni mistrza.
- Co to u diabła było? - Wysokie B.
- Panie dyrektorze, wróciła. - Co?
Panno Grant.
Zalega pani z czynszem dwa tygodnie.
- Chwileczkę. - Co?
Obiecała pani, zapłacić we wtorek, potem w środę, czwartek.
- Co to? - Co?
Spagetti?
Tak. Z klopsikami.
Za klopsika, przespałabym się z panem.
- Co takiego? - Przegapił pan okazję.
O nie! Nic to pani nie da.
Pracuję w tym fachu 20 lat. Znam wszystkie sztuczki.
No już! Proszę wstawać!
Choćby miała pani dżumę, jeśli nie dostanę pieniędzy...
...rzeczy skonfiskuję, a panią wyrzucę na bruk.
Co się stało?
Złożyła mi pani propozycję nie do odrzucenia, potem udała, że mdleje.
Bez żartów. Ja nigdy nie udaję.
Ależ oczywiście.
- Co pan robi? - Pomagam pani wstać.
- Zabawne, myślałam, że stoję. - To może woli się pani położyć.
Miesza mi pan w głowie.
W kwestii długu, jakoś się dogadamy.
Wbrew pozorom, nie brak mi hojności.
- O co chodzi? - Tam!
- Gdzie? - Tam!
- Co? - Karaluch!
Co?
Przepraszam! Nienawidzę karaluchów!
- Zwłaszcza w pokojach hotelowych? - Wszędzie!
I pewnie nie zgłosi pani tego w Służbie Zdrowia, jeśli daruję ten dług?
Powtórzę raz jeszcze, odzyskam te pieniądze.
A to na wypadek, gdyby chciała pani uciec w nocy.
Proszę mnie nie zostawiać z tym potworem!
Już wiem. To tylko zły sen.
Toddy znowu ćwierka.
Kelner!
Ale przynudza.
Bardzo dziękuję. Jesteście uroczy.
I do tego bardzo różni.
Mamy dziś wśród nas prawdziwe sławy.
Panna Simone Kallisto, gwiazda sceny, ekranu, czasami cyrku.
- Ukłoń się, skarbie. - Pocałuj się, chéri.
A skoro mowa o cyrku...
...czy to nie Richard Di Nardo słynny erotobata?
Uważaj, Toddy.
Nie przesadzaj, to nie jest zabawne.
Dlaczego się nie odwalisz?
Powinien się pan wstydzić. Zabierać szanowną mamusię...
...w takie miejsce.
Panie i panowie, a teraz urocza niespodzianka.
Nie! Proszę!
Nikt poważnie nie ucierpiał.
Dlatego zamykam tylko na tydzień.
Wie pan ile ja stracę przez ten tydzień?
Jeśli znów będą kłopoty, to przez miesiąc stracisz cztery razy więcej.
Zwalniam cię.
Nie stać mnie na to.
Ciebie? A co ja mam powiedzieć? Rozejrzyj się!
Więcej lodu.
- Możesz mi potrącić z pensji. - Wynoś się!
- Dobra. - I nie wracaj!
Jeśli jeszcze raz się tu pokażesz, każę cię wyrzucić!
To zabrzmiało jak groźba.
A przecież wylecieć stąd, to jak być zwolnionym z kolonii trędowatych.
Wynocha!
Coś do picia?
Mogę zobaczyć kartę win?
Mamy białe z 1934 i czerwone 1934.
W zeszłym tygodniu było też rosé, ale używamy go do sałatek.
- Które pan poleca? - Czerwone jest 6 centymów tańsze.
Poproszę białe.
Rockefeller się znalazł.
Coś nie tak?
- Myślałem, że jest pani z psem. - Psem?
Nie było mnie ledwie 5 minut. Nikt nie je tak szybko.
Było wyśmienite.
- Może sałatki? - Później.
Później.
Kurczak był wspaniały, chętnie spróbuję też wieprzowiny.
- Ile to potrwa? - Około pół godziny.
- A wołowina w winie? - Jest gotowa.
To poproszę, a potem sałatkę.
Wie pani, że przysługują pani dwie porcje sałatki?
- Może je pan włożyć na jeden talerz? - To się da zrobić.
To świetnie.
Wspaniałe wino.
Może zamówi pani również dwa desery?
Strudel jabłkowy i lody owocowe dobrze się łączą.
Małą kawę proszę.
Dobry wieczór. Miałem przyjemność słuchać dziś pani śpiewu.
To chyba pomyłka. Nie śpiewałam od dwóch tygodni.
Byłem na przesłuchaniu w Chez Lui.
Nie miało to nic wspólnego ze śpiewaniem, ani przesłuchaniem.
- Do niedawna tam pracowałem. - Moje kondolencje.
Mam nadzieję, że nie przeszkadzam.
Chciałem tylko powiedzieć, że ma pani piękny głos...
...i przykro mi, że nie mogę postawić pani tej kolacji.
Dziękuję.
- Najmocniej przepraszam. - Dziękuję.
Mogę prosić o sztućce?
Przepraszam.
Dlaczego jest panu przykro, że nie może postawić mi kolacji?
- Jestem cassé. - Spłukany?
A nazywam się Carroll Todd. Wszyscy mówią mi Toddy.
Victoria Grant.
- Liczę na spotkanie, gdy się odbiję od dna. - Może pan usiądzie? Proszę.
Proszę zjeść ze mną.
Dziękuję.
Wie pani, to dziwne.
W klubie sprawiała pani wrażenie, że kiepsko pani przędzie.
Bo to prawda.
To pierwszy porządny posiłek od czterech dni.
I nie ma pani czym zapłacić.
Też jestem spłukana.
A mimo to, zaprasza mnie pani.
Chcę żeby zjadł pan najlepszą kolację w życiu.
Nawet dwie.
Ja zaczęłam od kurczaka, i przeszłam do wołowiny w winie.
- Kto wie, czym to się skończy. - Pewnie 30 dniami aresztu.
Jeśli wszystko dobrze pójdzie, wyjdę stąd biedna, ale najedzona.
Mam...
robaka w torebce.
W odpowiednim momencie, trafi do mojej sałatki.
- To nigdy się nie uda. - Robak w sałatce?
W tej budzie wydarzeniem byłaby sałatka bez robaka.
- A jeśli to...karaluch? - Karaluch?
Wielki jak pana kciuk.
- O Boże. - Kelner?
Prosze spróbować kurczaka. Naprawdę wspaniały.
Wołowina jest nieco twardawa.
Może od jedzenia w tym tempie, zmęczyły się pani szczęki.
Skoro mowa o pracy szczęk, niech pan da im odpocząć...
...i poda mi kartę win.
- Mają tylko to. - To?
Kiedyś za dostarczenie czegoś takiego, strzelało się do konia.
Co za dzień.
Nie dość, że Rockefeller, to jeszcze Groucho Marx.
To nie był prawdziwy koń,
tylko dwóch przebranych za konia kelnerów.
Ripostę wymyślę w drodze po kurczaka.
Tylko mędrzec potrafi uznać swoją porażkę.
Tylko głupiec, dyskutuje z końskim zadem.
Sos zrobiłem osobiście, z tego rosé, o którym pani mówiłem.
- Założę się, że jest pyszny. - Ja bym się nie zakładał. Proszę spróbować.
Zaczekam, aż wołowina trochę się ułoży.
- Nie musi pani tego jeść. - Ale chcę.
Panu pierwszemu powiemy, jak smakowało.
- Lepiej będzie, jak pan już pójdzie. - Będę panią wspierał.
To urocze, ale to moja torebka, mój karaluch...
...i ja muszę go włożyć do sałatki.
Jestem gotów pani pomóc. Proszę mi podać torebkę pod stołem.
Nienawidzi pan karaluchów, tak jak ja. A jeśli mi się uda, a pan zemdleje?
- Obudzę się w więzieniu. - Jak mam pana przekonać?
Nie mamy na to czasu.
Ostrożnie, żeby nie wypełzł.
- Ktoś patrzy? - Nie.
- Nie widzę go. - Jak sałatka?
- Próbowała pani? - Nie.
- Właśnie zamierzałam. - Poprosimy jeszcze butelkę wina.
Tym razem niech będzie czerwone.
Karaluch!
- Karaluch? - W mojej sałatce!
- Nie do wiary! - To niemożliwe!
- Oskarża pan tą damę o kłamstwo? - Ona oskarża moją sałatkę.
Jestem pewna, że to nie pana wina, ale w sałatce był karaluch.
- Nie ma go i nie było. - Chcę rozmawiać z kierownikiem.
Słucham pana.
- Ta dama znalazła w sałatce karalucha. - Bardzo ciekawe.
- I co pan teraz zrobi? - Przeproszę.
Madame, przepraszam za tego karalucha.
Zapewniam, że w ciągu 5 lat, odkąd prowadzę ten lokal...
...mieliśmy tylko dwa podobne przypadki znalezienia...
- ...takich intruzów w potrawie. - Więc to nie pierwszy raz.
W obu przypadkach okazało się, że klienci sami włożyli...
...owady do jedzenia, chcąc szantażować restaurację...
...i uniknąć w ten sposób płacenia rachunku.
Nie sugeruje pan chyba, że...
...że madame ma równie niecne zamiary? Skądże!
Jako kierownik restauracji...
...najmocniej panią przepraszam, za ten przykry incydent.
Dziękuję. Madame wybacza.
Tyle z mojej strony.
- A co pan zamierza zrobić? - Ja?
- Pozostaje sprawa pańskiego rachunku. - Mojego?
W pana sałatce nie było karalucha.
To ja zaprosiłam tego pana.
Rozumiem.
Wnioskuję zatem, że skoro zaprosiła pani tego dżentelmena
...to pewnie za niego również nie zamierza pani płacić?
W zaistniałej sytuacji, to chyba logiczne.
Cóż, ja wyznaję nieco inną logikę:
Któreś z państwa zapłaci ten rachunek...
Tędy!
Co?
Byłam główną sopranistką Objazdowej Operetki z Bath.
- Twarda z ciebie sztuka, jak na sopran. - Miałam trzech braci.
Doskonale to rozumiem. Ja dorastałem z dwiema starszymi siostrami.
- Na zdrowie. - Dziękuję.
Chyba się przeziębiłem.
- Masz trochę sody? - Na górnej półce.
Mam okropną zgagę.
- Mogę o coś zapytać? - Czy jestem homoseksualistą?
Nie.
Czy nie jesteś hipochondrykiem.
Niekoniecznie.
Mój mąż był.
W dniu naszego ślubu dostał półpaśca.
W dniu rozwodu, pękł mu wrzód.
- Od dawna jesteś homoseksualistą? - Od dawna śpiewasz sopranem?
Odkąd skończyłam 12 lat.
Ja widać późno zacząłem.
Co się stało z Objazdową Operetką z Bath?
Zdaje się, ze Lou Cassava uciekł z naszymi pieniędzmi.
Lou Cassava?
- Nasz impresario. Namówił go do tego Sam. - Sam?
Mój były mąż.
O Boże.
Powinieneś się położyć i dużo pić.
Dobra rada dla wielbłąda.
- Ma się kto tobą zająć? - To tylko katar.
Dziś przeziębienie, jutro zapalenie płuc.
Jesteś pewna, że twój mąż był hipochondrykiem, zanim się z tobą ożenił?
- Pewnie uważasz, że przesadzam. - Tak to brzmi.
Zbyt dobrze wiem...
...że ze zdrowiem nie opłaca się żartować.
To nie martw się.
Z wyjątkiem metra i lekcji saksofonu, nigdy niczego nie opłacam.
- Wiesz co zrobię? - Co?
Sprawdzę, czy wyschło mi ubranie i spróbuję wślizgnąć się do hotelu.
A co jeśli złapię zapalenie płuc?
Odwiedzę cię rano i sprawdzę jak się czujesz.
W środku nocy może mi się pogorszyć.
- To niemożliwe. - Dlaczego?
Środek nocy, był dwie godziny temu.
O mój Boże!
Co się stało?
Dawali gwarancję, że się nie skurczy.
Moja najlepsza sukienka.
- Spójrz. - Obejrzyjmy to.
Nie ma z czego wypuścić.
- Nie mogę tak wyjść. - A płaszcz?
Co ja mam teraz zrobić?
Iść sprzedawać zapałki.
Biedactwo.
Przepraszam. Miałam paskudny dzień.
Był czas kiedy oddałbym duszę, żeby móc tak płakać.
Nie cierpię płakać.
Zmieniłabyś zdanie, gdybyś nie mogła.
Rano pójdę po twoje rzeczy.
- Nie wydadzą ci. - Wydadzą, jeśli zapłacę za czynsz.
- Nie moższ tego zrobić. - Dlaczego? To jest ta czarna godzina, na którą odłożyłem kilka franków.
Proszę.
- Wiesz co ludzie mówią? - Co?
"Dobry zwyczaj, nie pożyczaj."
- "Pożycz pieniądze, stracisz przyjaciela." - Właśnie.
Byłaś gotowa oddać się za klopsika.
W przypływie szaleństwa. W końcu, coś za coś.
Racja. Proponuję ci czysty interes.
Zostań tu, będziesz mi płacić tygodniowe odsetki równe aktualnemu kursowi jednego klopsika.
Cholera.
- Toddy, jesteś taki dobry, wielkoduszny... - I wykończony.
Jak ja ci się odwdzięczę?
Pomyślimy jutro. A tymczasem nakazuję ci...
założyć piżamę i wskoczyć do łóżka.
- Z tobą? - Chyba, że wolisz kanapę.
Ale daję słowo, że tu jest i wygodniej i o wiele bezpieczniej.
Boże.
Nie ma nic gorszego, niż stara przeziębiona ciota.
Zaraz wracam.
Nie dam się traktować jak kaleka!
Przymkniesz się wreszcie?
Zrealizuję czek, opłacę hotel...
- ...i wrócę żeby zrobić obiad. - Umiem zrobić sobie obiad.
Nie z taką gorączką.
Skąd pewność, że mam gorączkę?
- Jesteś cały rozpalony. - Z natury jestem ciepłokrwisty.
Żeby mieć aż tak gorącą krew, musiałbyś być bernardynem.
Te ubrania leżą na tobie lepiej, niż na Richardzie.
On oczywiście lepiej prezentuje się bez nich. I jak?
Miałeś rację. Nie masz gorączki.
Co więcej, nie masz żadnej temperatury. Nie wyjmuj.
- Czy Richard nie ma kapelusza? - Jest w szafie.
- Toddy? - To Richard.
Dzień dobry. Wyglądasz jak szop.
Przyszedłem po moje rzeczy.
Myślałem, że oddać długi.
Nie jestem ci nic winien, stara cioto żałosna.
Ty draniu!
Wstawaj!
A ty do łóżka!
Kto to jest?
Następnym razem, nie porywaj się na większych od siebie.
- I nie wracaj! - Dobrze.
O Boże, mój nos!
Co się stało?
Jakiś mężczyzna w moim ubraniu, chyba złamał mi nos!
Toddy, majaczysz!
Mów niżej.
Jeszcze.
- Jak Caruso, nie Szalapin. - Jak nie wrócisz do łóżka...
Swietnie, kiedy się złościsz, głos ci się obniża. Złość się.
- To genialne! - Idę po lekarza.
- To się uda! - Nie ma szans.
Jeśli mnie posłuchasz, za 6 tygodni będziesz...
...sławą Paryża i będziemy bardzo bogaci.
- Jasne. - Bajecznie bogaci!
Na Boga!
Koniec z Objazdową Operetką z Bath. Koniec z Mikado i podejrzanymi tenorami.
I kawior zamiast klopsików!
- A ty dokąd? - Po nożyczki!
Ludzie wierzą w to, co widzą.
Andre Cassell pozna dziś, najsłynniejszego transwestytę z Europy.
Cassell to najważniejszy agent w Paryżu, więc dlaczego o mnie nie słyszał?
Bo jestes sławna, ale nie tutaj, tylko w Polsce.
- Polsce? - Jesteś hrabią Grazińskim, polskim arystokratą.
Słabo mówisz po angielsku.
- Rodzina cię wydziedziczyła, gdy się okazało, że jesteś gejem. - Chwila.
Poznaliśmy się w Warszawie, pokochałem cię i przywiozłem do Paryża.
- Czekaj! - Coś nie pasuje?
"Coś nie pasuje?" A co pasuje?
Kobieta udająca mężczyznę, który udaje kobietę?
- Śmieszne. - Absurdalne!
Tak absurdalne, że nikt by w to nie uwierzył.
- Kto się da nabrać na tego hrabiego jak-mu-tam... - Grazińskiego.
Grazińskiego, polskiego geja i transwestytę?
Wystarczy, jeśli uwierzą, że jesteś mężczyzną.
Aby przekonać widzów, że iluzja jest prawdą...
...magik odwraca uwagę.
- Hrabia Graziński, jest odwróceniem uwagi. - Daj spokój, widownia nie jest tak naiwna.
- Będą wiedzieć, że jest oszustem. - Właśnie.
- Więc? - Będą wiedzieć, że ON jest oszustem.
Toddy, nie umiem zachowywać się jak mężczyzna.
Wbrew powszechnemu mniemaniu...
...mężczyźni zachowują się bardzo różnie.
Chodzi mi o zachowanie mężczyzn i kobiet.
Znam co najmniej tuzin mężczyzn, zachowujących się jak kobiety i odwrotnie.
Ale niektóre rzeczy są męskie z natury.
Wymień jedną.
Sikania na stojąco.
To prawda, choć nikt nie zakazuje mężczyźnie usiąść.
- Mężczyźni mają jabłko Adama. - Niektóre kobiety też.
- Wymień jedną. - Nana Lanoux.
- Nana Lanoux? Kto to? - Ostatnia kobieta, z którą spałem.
Kiedy to było?
Dzień przed tym, jak zostałem homoseksualistą.
- Bardzo fikuśnie. - Nie mogę ciągle tak chodzić.
Dlaczego nie? Może zapoczątkujesz modę?
- Duże miała to jabłko Adama? - Jak kokos!
Dzień dobry.
Prosze powiedzieć panu Cassell, że przyszedł Carroll Todd.
Dlaczego?
"Dlaczego?"
Jeśli nie jest pan umówiony...
...po co miałabym mu mówić?
Ponieważ pan Cassell jest moim przyjacielem.
I jak się dowie, że tu jestem, chętnie mnie przyjmie.
To chyba nie takie trudne?
Dziwię się, że jako przyjaciel nie wie pan, że co środę...
...o tej porze, pan Cassell ma strzyżone włosy i nie przyjmuje nikogo...
...nawet bliskich przyjaciół.
Zaczekamy.
- Marnuje pan czas. - Nie. To pani go nam marnuje.
Pan Cassell.
Nie, panna Selma.
- Miałem na myśli to, że chcę się widzieć z panem Cassell. - Nie.
Jestem Leclou, najsłynniejszy linoskoczek świata.
W środy pan Cassell przyjmuje wyłącznie Gianniniego, najsłynniejszego fryzjera świata.
Dobrze więc.
Skoro pan Cassell nie może mnie przyjąć, wystąpię...
...przed panią.
Co pan robi? Proszę zejść!
Niech pan natychmiast zejdzie z biurka!
- Witaj, Andre. - Toddy? Co u diabła...
- On mi stoi na głowie! - Przedstawiam ci hrabiego Victora Grazińskiego.
- A kto to u diabła jest? - Chyba żartujesz.
Najsłynniejszy transwestyta w Europie.
Nigdy o nim nie słyszałem. A to oznacza, że nie jest...
najsłynniejszy w Europie.
- Hrabio, zechce pan zademonstrować? - Naturalnie.
Co to było?
Hrabio, z pańskim głosem i moimi koneksjami...
...uczynię pana bogatym a siebie jeszcze bogatszym.
Za długą i opłacalną współpracę.
Kiedy możemy zrobić premierę?
A gdzie?
- Tutaj. - Tutaj?
Tutaj?
- Za 6 tygodni. - Doskonale.
Tutaj.
- Spróbuj o ton niżej. - Dobra.
- Nie. O tercję. - Tercję?
No dobra.
Idealnie. Na tyle nisko, że brzmi odrobinę męsko.
Kiedy tańczysz, pamiętaj, by szeroko wyrzucać ramiona.
Pamiętaj, jesteś transwestytą!
- Jest fantastyczny. - To oszust.
- Co masz na myśli? - Jeśli to polski hrabia, to ja jestem Greta Garbo.
Cóż, Greto, kimkolwiek by był, uważam, że jest boski.
- O Boże, nie dam rady! - Posłuchaj.
Od początku mieliśmy do pokonania dwie poważne przeszkody.
Moje piersi.
Musieliśmy przekonać wszystkich, że jesteś mężczyzną. I udało się.
- To cholernie niewygodne. - Co?
Obwiązywanie biustu.
Teraz musisz im pokazać, że jesteś świetna...
...a twój portfel będzie wypchany przez następnych 20 lat.
Jeśli obwiążę piersi na następne 20 lat...
... zrobią się jak dwa puste portfele.
- Wyprostuj się. - A potem?
- Wstań. - Wyprostuj się, wstań, zrzygaj się.
Nie będziesz chyba wymiotować.
Nie, jeśli wcześniej zemdleję.
Sala jest pełna.
Wysłałem 300 zaproszeń i są już wszyscy...
- ...z wyjątkiem Kinga Marchanda. - A kto to taki?
Między innymi...
...właściciel najpopularniejszych nocnych klubów w Chicago.
Między innymi?
O resztę nie pytam za bardzo cenię sobie życie.
Panie i panowie!
Przed państwem, jedyna w swoim rodzaju, Victoria!
/20 lat temu, gdzieś w Nowym Orleanie
/Kilku chłopaków stworzyło nową muzykę
/i postanowili nazwać ją...
/...jazz.
/Nic wcześniej nie brzmiało, /jak ta muzyka.
Ona odniesie sukces.
Brawo!
Brawa!
Patrz teraz.
To facet.
Przepraszam. Chodź skarbie.
Mam nadzieję, że sześć, osiem tygodni.
- Cześć. - Witam.
Jestem Norma Cassady.
- Był pan wspaniały. - Dziękuję.
A to jest King Marchand.
- Miło mi. - Mnie również.
Przyznam, że przez chwilę byłam naprawdę zła.
King aż się poślinił.
A kiedy zdiął pan perukę, nie mogłam wprost uwierzyć.
- King nadal nie wierzy. - To mi pochlebia.
Cieszę się, że pan przyszedł, panie Marchand.
- Dziękuję. - To jest pan Todd.
- Miło mi. - Jestem zaszczycony.
To panna Cassady.
- Mademoiselle. - Jestem oczarowany.
Ja też.
- Co pan myśli o naszej nowej gwieździe? - Myśli, że to oszust.
Jest bardzo utalentowana.
- Ale nie wierzy, że jest pan mężczyzną. - Sam jej powiem, co myślę.
- "Jej," widzi pan? - Norma.
- Co? - Idź się zabaw.
Jasne.
Zabawi się pan ze mną, panie Todd?
Panno Cassady, oprócz występu Victora,
...zabawianie pani będzie dla mnie prawdziwą przyjemnością.
- Kocham Francuzów. - Ja również.
- Przyniosę panu drinka. - Dziękuję.
Chciał pan coś powiedzieć, panie Marchand?
Trudno mi uwierzyć, że jest pan mężczyzną.
Bo pociągam pana jako kobieta?
Tak, w istocie.
- To się często zdarza. - Nie mnie.
Jak mówi stare przysłowie: "Zawsze jest ten pierwszy raz."
Nie sądzę.
- Ale nie jest pan całkiem pewien. - Prawie.
W przypadku mężczyzny, który nie wierzy...
...by mógł go pociągać inny mężczyzna...
...różnica między "prawie" a "całkiem" jest ogromna...
...jak Wielki Kanion.
Mężczyźnie, za takie słowa, dałbym w pysk.
- Żeby dowieść własnej męskości. - Typowo kobiecy argument.
Pański problem, tkwi w tym, że jest pan przywiązany do stereotypów.
Natomiast ja uważam, że pan jest pewnym typem mężczyzny...
-...a ja innym. - A jakim typem jest pan?
Takim, który nie musi dowodzić męskości ani sobie, ani innym.
Pan wybaczy.
Zdrowie.
Żartujesz!
Naprawdę jesteś pederastą?
Wolimy określenie "gej."
Ale jesteś taki atrakcyjny.
Uważam, że to wielka strata.
- Wiesz co? - Co?
Myślę, że odpowiednia kobieta mogłaby cię nawrócić.
Ja też myślę, że jakaś kobieta, mogłaby nawrócić i ciebie.
Miałabym zrezygnować z mężczyzn? Wykluczone!
Wyjęłaś mi to z ust.
Norma?
Nadal uważam, że to wielka strata.
Jeśli to pociecha, zapewniam cię, że nic się nie marnuje.
Norma?
Au revoir.
Ja ciebie też.
Odsuń się, już idę.
Do zobaczenia.
- Nie zostawiaj mnie więcej samej. - Jak ci się podoba King Marchand?
Jest aroganckim, zadufanym w sobie, szowinistycznym wrzodem na dupie.
- Chyba mógłbym się w nim zakochać. - Ja chyba też.
Mówię ci, on jest gejem.
Wiem wszystko. Długo rozmawialiśmy.
Poznał go w Polsce, czy coś i przywiózł do Paryża.
Chce zrobić z niego gwiazdę.
Są kochankami.
Wiem, czemu nie chcesz w to uwierzyć.
Podrzucić was do hotelu?
- To bardzo miłe, ale... - Z przyjemnością.
- Hotel? - Czemu nie?
Słyszałem, co mówiłaś.
Nie wiem, czemu się tak wściekasz.
Każdy dałby się nabrać.
- Przestań już! - Nawet Squash wziął go za kobietę.
Jak się tak zastanowić, to naprawdę zabawne.
Nie brak mu urody...
...ale ja od razu poznałam. Te przez te wypchane okrągłości!
Nieważne, jak sprytnie starał się dobrać kostiumy.
Pewnych naturalnych kształtów, nie da się ukryć.
Nawet jeśli wstrzykujesz sobie hormony...
...czy cośtam, prawdziwa kobieta zawsze pozna.
Wyobraź sobie, co by powiedział Sal Andratti gdyby się dowiedział...
...że jego wspólnik zakochał się w transwestycie?
- Sprawdziłeś pod łóżkami? - Tak.
Wiem, że on tu jest dla twojej ochrony...
...ale czy musi mieszkać z nami w jednym apartamencie?
A jak nam wejdzie do sypialni, kiedy będziemy się kochać?
Wszedłby tylko wtedy, gdyby usłyszał coś niezwykłego...
...na przykład, gdybym się podniecił.
Słuchaj no, głąbie!
Pilnuj swojego nosa!
Dziękuję Andre.
Pa, Toddy. Victor, wyśpij się!
To hotel Monceau. Dokąd idziesz?
Na górę.
Entrez.
- Tak wystarczy. - Toddy, co ty knujesz?
O cholera!
- Toddy, kiedy się przenieśliśmy? - W czasie próby generalnej.
A gdyby skończyło się klapą?
Zamówilibyśmy wystawny posiłek, na koszt obsługi...
...potem opilibyśmy się szampanem, na koszt firmy...
...i wyskoczyli przez okno.
Dlatego wybrałem trzy gwiazdkowy hotel i zarządałem apartamentu...
...powyżej 3 pietra.
- Toddy. - Monsieur.
- Łazienka jest przeżyciem niemal religijnym. - Nie mogę się doczekać.
- Kiedy będzie nas stać na dwie sypialnie? - Jak tylko potwierdzisz swoją wartość.
Poza tym, mając tylko jedno łóżko, będziemy uchodzić za kochanków.
Gdybyśmy jednak uznali, że wolimy spać osobno, w wannie jest aż za dużo miejsca.
A jeśli będziemy mieć gości, zrobimy im posłanie na bidecie.
Racja.
- Kocham cię. - Ja pana również.
Nie przyjdziesz do łóżka?
King.
Kociaczku!
Jestem napalona.
O kurczę! No dobra.
/Zabierz mnie w strony, /gdzie wierzgają bizony...
/...a sarny i antylopy
/...są gejami.
/Gdzie nie słychać dźwięków niezgody /i okrucieństwa Świata.
- Pewnie jakiś miłośnik muzyki. - Strzel mu wysokie C.
Dobrze, ale najpierw ty.
Gdybym potrafił, to ja byłbym gwiazdą a ty...
...nadal próbowałabyś przehandlować swoją cnotę za klopsy.
Skoro mowa o cnocie...
...O Kingu mówiłeś poważnie?
A ty?
- Spytałam pierwsza. - To dziecinny unik.
No dobrze. Uważam, że jest bardzo atrakcyjny.
Racja.
I chętnie miałabym z nim romans.
Ja też.
Wiesz, udawanie mężczyzny...
...ma swoje wady.
Mój drogi hrabio...
...trafiłeś w samo sedno.
Kociaczku.
To nic takiego.
Każdemu może się zdarzyć. Mężczyźnie, znaczy się.
My mamy szczęście.
Znaczy, kobiety. Jeśli trzeba, możemy udawać.
Nie zrozum mnie źle.
Ja z tobą nigdy...
...znaczy się, nie udawałam.
Z tobą jest jak...
...bum, bum, bum...
...jak fajerwerki na 4 lipca! Za każdym razem.
To nic, że dziś ci się nie udało.
Dotąd, kociaczku, wszystko było super.
Jedno wiem na pewno...
...nie możesz pozwolić żeby ci, jak to się mówi, zmiękła rura.
Nie wolno ci o tym myśleć. Musisz o tym zapomnieć.
Im więcej o tym myślisz, tym bardziej się martwisz.
Im bardziej się martwisz, tym więcej myślisz. Myślisz, martwisz się.
Niezłe to.
Martwisz się, myślisz. Robi się błędne koło.
I nawet nie wiesz kiedy, zostajesz impotentem.
Po co ci mydło?
- Uwaga! - Sukinsyn!
Nikt nie będzie mi wpychał mydła do ust! Nawet własna matka!
Nie bądź dziecinna.
Zabiję go! Ciebie też!
- Ty tępy mięśniaku! - Musisz nauczyć się panować nad sobą.
O kurde!
Ty i te twoje pomysły! "Zabierz ją do Paryża, szefie?"
Myślałem, że przy niej pan odpocznie.
- Przy niej się nie da. - To ją odeślij, szefie!
Może chociaż raz wymyślisz coś sensownego?
- Na przykład? - Sam ją odeślij!
Myśli, że jestem jego popychadłem!
Ze wskoczę w najbliższy statek do Stanów i będzie po wszystkim!
Nic z tego panie Wielka Strzelająca Parówo Marchand!
Norma Cassady nie pozwoli się tak parszywie traktować!
Jednego może być pewien!
Jeszcze o mnie usłyszy!
Żyje pan?
/Była raz mroczna dama z Sewilli,
/na widok której mężczyźni kwilili
/A gdy sunęła wśród męskich ciał /trup gęsto się słał.
/Aż kiedyś raz pewnego dnia /z pąsową różą stanął w jej drzwiach /światowej sławy matador.
- Co za pogoda. - A myślałem, że opuściliśmy Chicago.
Proszę to przekazać hrabiemu Grazińskiemu.
Oczywiście.
- Hrabia Graziński. - Tak, pokój nr 432.
Właśnie.
Cześć Norma.
- Bardzo zabawne. Dobranoc Squash. - Dobranoc szefie.
Proszę z obsługą.
- Miałeś się położyć. - Od tych wrażeń, nie mogę się uspokoić.
Lepiej się wyśpij.
Jutro z samego rana zagramy w golfa.
Szefie, pada śnieg.
To będziemy grać czerwonymi piłkami.
Tak, mówi....
King Marchand.
Mówi Todd z pokoju 432.
Mógłbym prosić o dodatkowe ręczniki?
- Tak, monsieur. - Dziękuję bardzo.
Monsieur?
Dobry wieczór.
Dobry wieczór, monsieur Todd. Dla pana hrabiego.
Merci.
Portier dał mi kartkę, ale nic na niej nie ma.
Byłbym zapomniał: jutro masz sesję zdjęciową.
- Co cię tak śmieszy? - Zaraz wyleci ptaszek.
- To był najbardziej męczący dzień w moim życiu. - Jesteś jeszcze młody.
Ale nie na długo.
- Marzy mi się gorąca kąpiel. - Ja już próbowałem. Spodoba ci się.
- Toddy! - Wybacz.
Wiem, że to śmieszne, ale z tego zmęczenia chyba nie zasnę.
- Naleję ci koniaku. - To mi pomoże zasnąć?
Nie, ale przynajmniej poprawi nastrój.
Proszę. Rozgrzewa ciało i podnosi na duchu.
W tym rzecz. Mój duch już dawno uleciał.
- Głodna? - Dzięki skarbie. Jestem zbyt zmęczona.
Co? Kto mówi?
- Mogłabym spać przez tydzień. - Co?
Nie rozumiem. Co?
Pod jaki numer pan dzwoni?
Kto?
Nie jestem Seńor Gomef z Barfelony.
I jeśli schował się pod moim łóżkiem, to wykręcił pan zły numer.
Co jest, do diabła?
Dlaczego otworzyłaś to okno?
Nieważne, śpij.
- Zimno. - Jeszcze się dziwi.
Cholera.
Nie zgasiłem światła w drugim pokoju.
Zamoczyłaś całą podłogę.
Nic, tylko byś narzekał.
- U pana grzeją? - Tak.
To ma pan szczęście.
/Jednych kęci Londyn, innych Rzym. /piękny Paryż, albo Nowy Jork.
/Lecz ja kocham miasto, /które już w swej nazwie...
/...jest wolne, jest modne, /ma szyk! Chicago!
Cześć Sal. Dzięki, że wpadłeś.
Norma, co się stało?
- Chodzi o Kinga. - Znalazł sobie inną panienkę?
Nie, innego faceta.
To takie straszne.
Możesz powtórzyć.
Jedną taką rusałkę z Polski.
Nawet jako drugorzędny sopran miałam garderobianą.
Może i tak, ale za to teraz, jesteś pierwszorzędną oszustką.
Mojemu krawcowi ufasz.
A on ufa mi, ponieważ wiem o sprawach, które zawstydziłyby jego żonę i 6 dzieci.
Powinieneś się wstydzić.
Wstyd to parszywe uczucie, wymyślone przez dewotki, na zgubę ludzkości.
- Kto to powiedział? - Ja.
- Nie uznajesz wstydu? - Uznaję tylko szczęście.
To ja, Andre.
King Marchand proponuje nam fortunę, za występy w jego klubie.
Możesz używać bardziej określonych liczebników?
- 10,000$ tygodniowo. - To nie liczebnik, to fortuna.
Chce zjeść z tobą kolację po występie.
- Dasz radę? - Tak sądzę.
Przekażę mu. 10,000$ tygodniowo, kontrakt na 10 tygodni. Wspinamy się.
Wiem, o czym myślisz.
Powinnaś się wstydzić.
Za pierwszy występ hrabiego w Chicago.
I za ostatni, oby nigdy nie nadszedł.
Mogę zadać panu osobiste pytanie?
- Zapyta i tak. - Bardziej od pytań, boję się odpowiedzi.
Jak rozumiem, pan Bernstein jest w pobliżu, by dbać...
...o pańskie zdrowie.
To nie było pytanie.
Dlaczego siedzi tak daleko?
Strategiczna pozycja.
Szersze pole widzenia, lepsze pole rażenia.
- Widzę, że był pan w wojsku. - Raz czy dwa.
Mogę dotrzymać mu towarzystwa? Wygląda na samotnego.
- Bardzo proszę. - Obiecuję nie przesłonić mu pola rażenia.
Jest niepoprawny.
Jak długo zna pan pana Todda?
Bardzo długo.
Mogę zadać osobiste pytanie?
Jak powiedział pewien mędrzec: "To nie pytań się boję."
Co pana w nim pociąga?
Uwierzy pan, jeśli powiem, że łaczy nas miłość?
Nie.
Bo homoseksualizm jest wynaturzeniem i grzechem?
A kto tak uważa?
Pobożni księża i przerażeni heteroseksualiści.
Ach oni.
Pan się uśmiecha, ale ja panu nie wierzę.
Pan się nie uśmiecha, a powinien pan.
Państwo wybaczą. Pójdę umyć ręce.
Czuje się pan czasem, jak na tonącym statku?
- Nieustannie. - Nareszcie się pan uśmiecha.
Ma pan czarujący uśmiech.
Dziwnie to brzmi.
- Nie rozumiem. - Prawi pan komplementy mężczyźnie.
Wygląda na to, że Toddy i pan Bernstein znaleźli wspólny język.
Cassell mówił mi, że pan Todd występował w Chez Lui.
Zna pan to miejsce?
Nie, ale pomyślałem, że możemy tam wpaść...
...a pan mnie douczy.
Mam wrażenie, że uczenie pana...
...byłoby to równie zbyteczne, jak przyzwyczajanie lwa, do jedzenia mięsa.
Cygaro?
Mogę?
Proszę.
Dziękuję.
- Patrzcie, to Victor. - Toddy! Co za niespodzianka!
Tędy, proszę.
Zarezerwowałem dla was stolik. Nasz najlepszy, oczywiście.
To Victor!
Podajcie butelkę szampana.
Dziękuję.
Zanieś do tamtego stolika. To bardzo ważni goście.
Drodzy przyjaciele!
Mamy dziś zaszczyt gościć...
...jedną z największych gwiazd naszych czasów.
Oto duma Paryża, Victor!
Który, być może...
...zaszczyci nas piosenką.
Zagraj G dur lewą ręką, Sid.
/Ty i ja...
/jesteśmy takimi ludźmi...
/jakimi inni ludzie, chcieliby być.
/Wolni, niezależni...
/jesteśmy takimi ludźmi...
/których z przyjemnością się ogląda.
Całe życie chciałem to zrobić.
Chodź za mną.
- To ja wszystkiego go nauczyłem. - Dlatego tak mało mu zostało.
Zemszczę się za to.
To bardzo trudny krok.
Rzeczywiście, wielkie mi co.
- Tędy, proszę. - "Wolni, niezależni" przepraszam za to.
- To było zabawne. Co teraz? - Ty nas w to wpakowałeś, to ty nas wyciągnij.
- Można? - Z rozkoszą.
- Znowu prowadzisz. - Wybacz.
- Dlaczego akurat tutaj? - Bo to ważne miejsce.
Joe, nie kłóć się ze mną. To tu.
- Sam bądź cicho! - Kelner!
I co teraz. Będziemy tu stać?
- Zarezerwowałeś chociaż stolik? - Oczywiście, że tak.
- Proszę usiąść! - To Victor!
- Nic mnie to nie obchodzi! - Ciszej tam!
Tędy.
Mój Boże!
Ty spróchniały dziadu!
Zostawcie mnie!
Ty!
Proszę wszystkich! To szanujący się lokal!
- Tak mi przykro! - Mnie też!
Przestańcie, błagam!
Karaluch!
Stać!
Nie obchodzi mnie, czy jesteś mężczyzną.
Nie jestem mężczyzną.
I tak mnie nie obchodzi.
Karaluch!
Widzę pana pierwszy raz w życiu.
Boże, przepraszam! Myślałem....
Szczerze przepraszam.
Naprawdę, bardzo mi przykro.
Squash.
Posłuchaj, wiem co myślisz.
Nie wiesz, szefie.
Ten jeden nalot, zmienił całe moje życie.
Nie tak bym to nazwał.
Szefie...
...jeśli taki facet jak pan, może przyznać, że jest gejem...
...to i ja mogę.
Dzięki panu jestem taki szczęśliwy.
Wiesz, ja....
- Co się stało? - Nic takiego.
W szasie tego pobytu, Paryż zaskoczył mnie...
...bardziej, niż zwykle.
Serdeczne dzięki.
- Nie chodzi o ciebie. - Dlaczego nie o mnie?
Kobieta udająca mężczyznę, udającego...
- Możesz przestać udawać. - I co dalej?
Być sobą.
Czyli?
Jak to? Jesteś kobietą, zakochaną w mężczyźnie.
- To prawda. - Czy my się rozumiemy?
Powiedziałeś, "kobietą zakochaną w mężczyźnie," ale nie dokończyłeś.
Dobrze. Jaki jest koniec?
Zakochaną kobietą, która udaje mężczyznę...
Mówiłem: przestań udawać.
Ale ja chyba nie chcę.
Jestem wielką gwiazdą. Odniosłam sukces.
Ach to.
Ale to nie wszystko.
To życie naprawdę mnie fascynuje.
Robię tyle rzeczy, których nigdy nie mogłabym robić będąc kobietą.
- Jestem wyzwolona. - "Wyzwolona"?
Jestem, że tak powiem, panem własnego losu.
Ty akurat powinieneś to rozumieć.
Szczerze mówiąc, ostatnio trudno mi zrozumieć cokolwiek.
Jeśli mamy wspólnie ułożyć sobie przyszłość, to ważne, byś zrozumiał.
Chciałbym.
A gdybym to ja poprosiła, żebyś rzucił swoją pracę?
- To byłoby absurdalne. - Ale oczekujesz tego ode mnie.
- Jest różnica, na litość boską! - A nie powinno być.
To nie ja udaję kogoś innego.
Odwróćmy sytuację.
Powiedzmy, że jesteś mężczyzną, a ja kobietą udającą mężczyznę.
Wszystko zależy od tego dlaczego byś udawał.
Daj spokój. Chciałaś, żebym cię zrozumiał. Teraz ty zrozum mnie.
- Oczywiście. - Miłość to ulica dwukierunkowa.
- Dlaczego to powiedziałem? - Nie wiem, ale do czego zmierzasz?
Mówiłaś, o układaniu wspólnej przyszłości.
Jakbyś to widziała?
- Zamieszkamy razem? - Możliwe.
- Będziemy ze sobą spać? - Mam nadzieję.
A ty wciąż będziesz pracować?
- Tak. - Udając mężczyznę.
Gdybym nie udawała, nie miałabym pracy.
A jak będziemy mieszkać i sypiać razem, to co pomyślą ludzie?
Że mieszkasz i sypiasz z mężczyzną.
- I co ty na to? - To samo będą myśleć o mnie!
- Ty jesteś kobietą. - Oni tego nie wiedzą.
Ty wiesz.
A ty wiesz, że jesteś mężczyzną! Nie widzę różnicy.
Będziemy żyć w zakłamaniu!
Oboje wiemy, że nie o to ci chodzi.
Jeśli myślisz, że martwię się, że wszyscy uznają mnie za pedzia, to masz rację.
No to mamy problem.
Na to wygląda.
Może tak będzie najlepiej.
To było równie kiepskie jak, "miłość to ulica dwukierunkowa."
Rzeczywiście mało oryginalne, ale z pewnością prorocze.
W końcu i tak prosiłabym cię, żebyś przestał być gangsterem...
...bo martwiłabym się, że wszyscy wezmą mnie za twoją utrzymankę.
Nie jestem gangsterem.
Tylko biznesmenem z ochroniarzem.
Biznesmen, który robi interesy z gangsterami...
...bez ochrony, szybko wyleci z interesu.
Biznesmen, który robi interesy z gangsterami...
...i udaje, że nie jest gangsterem, gra tak samo jak ja.
Chyba oboje coś udajemy.
A to nie wróży dobrze naszemu związkowi.
Ale było miło.
- Jak wieczór? - Początkowo nieźle.
- A co u ciebie? - Nic takiego. Aresztowali nas.
Prawnik Andre wpłacił kaucję.
Pamiętasz pana Bernsteina.
Hrabio Graziński.
Panie Bernstein.
- Squash. - No?
- Mogę ci zadać osobiste pytanie? - Wal, szefie.
Od jak dawna.... wiesz, że jesteś....
...że jestem gejem?
Boże, nie pamiętam kiedy nie byłem.
Znam cię od 15 lat!
Zna szef wielu chłopaków. Zdziwiłby się pan.
Byłeś mistrzem Ameryki.
W życiu nie widziałem twardszego i silniejszego futbolisty.
Jak nie chcesz, żeby cię nazywali "ciotą"...
stajesz się twardym i silnym futbolistą.
Patrz gdzie leziesz.
On mówi, że to pana wina i sugeruje, by pan przeprosił.
- Poważne? - Chodźmy.
Nie. Powiedz mu, że jeśli chce przeprosin...
...to może wziąć rękawice i spotkamy się na ringu.
Proszę dać mu 10 minut. Z przyjemnością spełni pana prośbę.
Ach tak.
"Z przyjemnością spełni prośbę"! Co to w ogóle za jeden?
Guy Langois, mistrz Francji wagi półciężkiej.
Ale spokojnie szefie.
Jest gejem.
- Panie Bernstein. - Hrabio.
Myślę, że powinniśmy spróbować zamieszkać razem.
U mnie czy u ciebie?
- Pan Labisse? - Tak.
Dzwonił pan do mnie. Charles Bovin, prywatny detektyw.
Świetnie. Chciałbym, żeby czegoś się pan dla mnie dowiedział.
- Do usług. - Tylko ostrożnie.
Monsieur, ja zawsze jestem ostrożny.
Ten stołek jest pęknięty.
Naprawdę?
O czym myślisz?
O niczym. Robiłem wiele różnych rzeczy.
Chcę zawrzeć układ.
Żadnych tajemnic, żadnego chowania urazy.
Jeśli coś nas niepokoi, od razu mówimy, dobrze?
Dobrze.
I nie planujemy dalej niż jutro.
Co będzie, to będzie.
Umowa stoi.
Ma mocną prawą rękę. Czemu jej nie używa!
No nareszcie tłucze prawą! Teraz go załatwi!
Wal sierpowym!
Dobrze!
Coś się stało?
Od tygodnia jemy kolację w hotelu.
Jak idziemy gdzieś po twoim występie, jesteż tak zmęczona...
...że śpisz potem cały dzień. A tak, kładziemy się wcześniej...
...i mamy popołudnia dla siebie.
- Wiesz, czego naprawdę bym chciała? - Czego?
Zmarnować jutrzejsze popołudnie i iść potańczyć.
Tańczyć?
Chodźmy stąd.
Zabierz ją do hotelu. Wrócę później.
- Szefie. - Rób, co ci każę.
Nie martw się o mnie. Jedźcie.
Chciałam tylko potańczyć.
Jeśli para facetów chce potańczyć, nie idzie raczej do Ritza.
Problem w tym, że nie jesteśmy parą facetów.
Właśnie, w tym problem.
Proszę zawrócić.
Mleko.
Od krowy, czy od matki?
A może od twojej siostry?
O kurde.
Wcześnie wróciłaś.
Chyba znów jestem kawalerem.
Dobrze się składa.
Pan Bernstein wyleżał mi w materacu dołek.
Jestem bardzo zakochana i nie wiem, co mam robić.
Masz. Nie mogę patrzeć, jak dorosły facet płacze.
/Słodka Adelino!
/Moja Adelino!
Już łapiecie.
- Ma pan szczęście, szefie. - Szczęście?
Że nic panu nie złamali.
Gdybym był cały połamany i tak nie czułbym się gorzej.
Widziałeś kiedyś tyle sińców?
Tak, na całej drużynie piłkarskiej.
Czuję się, jakbym spędził noc w betoniarce.
Cześć cioto.
Wiedziałem, że to jeszcze nie koniec.
Nie ruszaj się.
Głowa wyżej.
Jeszcze odrobinę.
- Victor nie wygląda dziś najlepiej. - To nic poważnego.
Kilka upojnych nocy pod okiem specjalisty i będzie jak nowy.
- Dobrze. - Victor, skarbie...
...mógłbyś przyjąć nieco mniej grobową minę?
- René, skarbie. - Słucham?
Pocałuj się w jaja.
- Zastanów się nad tym. - Już to zrobiłam, Toddy.
Od dwóch tygodni, myślę tylko o tym.
Dziś przez całą noc, też nie myślałam o niczym innym.
I dochodzę do wniosku, że nie warto.
Jestem głęboko nieszczęśliwa, a nie muszę być...
...bo istnieje inne wyjście.
Dziś, hrabia Victor Graziński wystąpi po raz ostatni.
A jutro ogłoszę światu, że jestem Victoria Grant...
której być może uda się świętować swą kobiecość jako żonie Kinga Marchanda.
I jak?
Co "jak"? Podjęłaś decyzję.
Chcę twojego błogosławieństwa.
A mogę najpierw otworzyć drzwi?
- Mamy problem. - Zapraszam.
Co się stało?
Wspólnik Kinga, Sal Andratti, zjawił się ze swoimi gorylami.
Sal wyłożył forsę na klub, a mafia...
...nie toleruje gejów.
Zabij, ale nie wolno ci całować.
- Jedziemy, pani Bernstein.
- Twój prawnik to obejrzał. Mówi, że jest ok. - To pociaszające. A jak on się ma?
Okaz zdrowia.
Szminka i koszula nocna?
Na zmianę przebieracie się za dziewczyny?
Obrzydliwe!
Wiem. Ohydne!
Kto jak kto, ale ty? Dorastaliśmy razem.
Może to dlatego.
Daj spokój, Sal, wiesz, że moja połowa jest warta 10 razy tyle.
Racja. Podpisuj.
Witaj, kochanie.
- Cześć Sal. - Kto ty jesteś do cholery?
Pamiętaj o swoim ciśnieniu, Pączuszku.
- To jest ten hrabia... - "Pączuszku"?
A to pan Toddy.
Byli kochankami, zanim nie pojawił się Kociaczek.
- Obrzydliwe! - To zboczeńcy.
"Kociaczek"? Mogę zamienić z tobą słówko?
- Czego chcesz? - To bardzo ważne i zmieni całe twoje życie.
Nie ruszać się!
Co...co ty robisz?
O Boże...
Co ty.... o Boże!
Co tu się dzieje?
Czekaj!
Zamknij drzwi.
Co się tam dzieje?
Macie poważne kłopoty.
Ty dwulicowy sukinsynu! On jest kobietą!
Idzie tu Labisse z policją. Twierdzi, że nie jesteś mężczyzną.
Proszę zaczekać.
- Tak? - Jestem inspektor Bernheim.
- Tak? - Proszę się odsunąć.
Dobrze wiem, co za ptaszek z tego waszego hrabiego.
A gdy pan inspektor zdemaskuje oszusta...
"Oszusta"?
Wszyscy traficie do więzienia za publiczne oszustwo!
Proszę, inspektorze.
No i?
- Ty kretynie! - Co?
- To mężczyzna. - Nie może być.
Kiedy wszedłem, ta osoba była naga od pasa w dół.
Jeśli to była kobieta, to miała na sobie najlepszy kamuflaż jaki widziałem!
To jakaś pomyłka.
To niemożliwe! Wynająłem detektywa....
Szybko.
Panie i panowie...
...po raz kolejny, mamy zaszczyt przedstawić...
...jedyną w swoim rodzaju Victorię!
Mój Boże, udało się.
Panie Labisse, mój rachunek.
Gdzie ja u diabła jestem?
Ty bestio!
Niezłe, co?
To już koniec?
Suki.
Byliście wspaniali!
Nie chcę was więcej widzieć.
Czemu nie. To ostatnie róże jakie w życiu oglądam.
Vous!
Opracowanie i synchro: Szybka
Na podstawie tłumaczenia z TCM, DVD i własnego.